Παλιό τραγούδι αγάπης από την Πυλαία Θεσσαλονίκης.
Στην πόρτα του Σαλονικιού
Στην Πόρτα του Σαλονικιού, κάθεται ένας Γιανίτσαρος
βάσταγε και στα χέρια του μαλαματένιο ταμπουρά
μαλαματένιο ταμπουρά, γιε μ' το βαστά, γιε μ' και το λαλάει
- Κόρη μου Θεσσαλονικιά, 'πο 'χεις αράδα τα φλουριά
Έδωσα όρκο στην αυλή, πώς θα σε πάρω το φιλί
- Βρε Αρβανίτη, βρε σκυλί δε σε το δίνω το φιλί
Έχω άντρα ταξιδευτή και έμμορφο πραματευτή
Στην Αλεξάνδρεια το πουλεί και καζαντίζει το φλουρί
Στην Πόρτα του Σαλονικού κάθεται ένας Γιανίτσαρος
Stin pórta tou Salonikioú
Stīn Pórta tou Salonikioú, káthetai énas Yianítsaros
vástaye kai sta chéria tou malamaténio tampourá
malamaténio tampourá, yie m' to vastá, yie m' kai to laláei
- Kórī mou Thessalonikiá, 'po 'cheis aráda ta flouriá
Édōsa órko stīn av̱lī́, pṓs tha se párō to filí
- Vre Arvanítī, vre skylí de se to dínō to filí
Échō ántra taxidef̱tī́ kai émmorfo pramatef̱tī́
Stīn Alexándreia to pouleí kai kazantízei to flourí
Stīn Pórta tou Salonikoú káthetai énas Yianítsaros
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in Français yet. Log in or register to start translating.