Οι πόνοι της Παναγίας
Πού να σε κρύψω, γιόκα μου,
να μη σε φτάνουν οι κακοί;
Σε ποιό νησί του Ωκεανού,
σε ποιάν κορφή ερημική;
Δε θα σε μάθω να μιλάς
και τ’ άδικο φωνάξεις.
Ξέρω, πως θα ’χεις την καρδιά
τόσο καλή, τόσο γλυκή,
που μες στα βρόχια της οργής
ταχιά θε να σπαράξεις.
Συ θα ’χεις μάτια γαλανά,
θα ’χεις κορμάκι τρυφερό,
θα σε φυλάω από ματιά κακή
κι από κακόν καιρό,
από το πρώτο ξάφνιασμα
της ξυπνημένης νιότης.
Δεν είσαι συ για μάχητες,
δεν είσαι συ για το σταυρό.
Εσύ νοικοκερόπουλο,
όχι σκλάβος ή προδότης.
Κι αν κάποτε τα φρένα σου
το Δίκιο φως της αστραπής,
κι η Αλήθεια σού χτυπήσουνε,
παιδάκι μου, να μην τα πεις.
Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν
το φως να το σηκώσουν.
Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή
σαν την αλήθεια της σιωπής.
Χίλιες φορές να γεννηθείς,
τόσες θα σε σταυρώσουν.
Oi pónoi tis Panagías
Poú na se krýpsō, yióka mou,
na mī se ftánoun oi kakoí?
Se poió nīsí tou Ōkeanoú,
se poián korfī́ erīmikī́?
De tha se máthō na milás
kai t’ ádiko fōnáxeis.
Xérō, pōs tha ’cheis tīn kardiá
tóso kalī́, tóso glykī́,
pou mes sta vróchia tīs orgī́s
tachiá the na sparáxeis.
Sy tha ’cheis mátia galaná,
tha ’cheis kormáki tryferó,
tha se fyláō apó matiá kakī́
ki apó kakón kairó,
apó to prṓto xáfniasma
tīs xypnīménīs niótīs.
Den eísai sy yia máchītes,
den eísai sy yia to stav̱ró.
Esý noikokerópoulo,
óchi sklávos ī́ prodótīs.
Ki an kápote ta fréna sou
to Díkio fōs tīs astrapī́s,
ki ī Alī́theia soú chtypī́soune,
paidáki mou, na mīn ta peis.
Theriá oi anthrṓpoi, den ḇoroún
to fōs na to sīkṓsoun.
Den eínai alī́theia pio chrysī́
san tīn alī́theia tīs siōpī́s.
Chílies forés na yennītheís,
tóses tha se stav̱rṓsoun.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in Français yet. Log in or register to start translating.