Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου
Δεν είμαι ο Γιώργος π’ αγαπούσες μια φορά
και στο στόμα με φιλούσες τόσο τρυφερά
Τα βάσανά μας λέγαμε, και κάπου-κάπου κλαίγαμε
Και κάπου-κάπου κλαίγαμε, τα βάσανά μας λέγαμε
Τώρα της αγάπης μας το τζάκι είναι σβηστό
και το φτωχικό μας σπίτι δεν είναι ζεστό
Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου, που μου ’λεγες τον πόνο σου
Που μου ’λεγες τον πόνο σου, δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου
Κι όμως για έναν άλλον το Γιωργάκη σου ξεχνάς
και στο φτωχικό μας σπίτι δεν ξαναγυρνάς
Έλα και είμαι μόνος μου, να γιατρευτεί ο πόνος μου
Να γιατρευτεί ο πόνος μου, έλα και είμαι μόνος μου
Den eímai egó o Giórgos sou
Den eímai o Yiṓrgos p’ agapoúses mia forá
kai sto stóma me filoúses tóso tryferá
Ta vásaná mas légame, kai kápou-kápou klaígame
Kai kápou-kápou klaígame, ta vásaná mas légame
Tṓra tīs agápīs mas to tzáki eínai svīstó
kai to ftōchikó mas spíti den eínai zestó
Den eímai egṓ o Yiṓrgos sou, pou mou ’leyes ton póno sou
Pou mou ’leyes ton póno sou, den eímai egṓ o Yiṓrgos sou
Ki ómōs yia énan állon to Yiōrgákī sou xechnás
kai sto ftōchikó mas spíti den xanayyrnás
Éla kai eímai mónos mou, na yiatref̱teí o pónos mou
Na yiatref̱teí o pónos mou, éla kai eímai mónos mou
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in Français yet. Log in or register to start translating.