Στα μισά του έρωτα βγαίνει ο δολοφόνος
Και με γέλια και με κλάματα
έτσι σ' έχω ονειρευτεί
να πεθαίνω και χαράματα
να φωνάζεις: ζήσε.
Και με γέλια και με κλάματα
έχει μέσα μου γραφτεί
πως σκουριά μες τα μαλάματα
και σκοτάδι είσαι.
Μόνος ήρθα, μόνος έφυγα
και πηγαίνω μόνος
θα με σταματούσες
λέγοντας πουθενά μην πας.
Πάντα στα μισά του έρωτα
βγαίνει ο δολοφόνος
και γυρνά σαν ίσκιος κλαίγοντας
όταν μ' αγαπάς.
Γύρνα να σε δω κατάματα
ρίξε πίσω τα μαλλιά
πριν τα γέλια και τα κλάματα
γίνουν όλα πόνος.
Κι όταν σπάσουνε τ' αγάλματα
κι ερημώσουν τα κελιά
μες σε γέλια και σε κλάματα
θα μας σώσει ο χρόνος.
Sta misá tou érota vgaínei o dolofónos
Kai me gélia kai me klámata
étsi s' échō oneiref̱teí
na pethaínō kai charámata
na fōnázeis: zī́se.
Kai me gélia kai me klámata
échei mésa mou grafteí
pōs skouriá mes ta malámata
kai skotádi eísai.
Mónos ī́rtha, mónos éfyga
kai pīgaínō mónos
tha me stamatoúses
légontas pouthená mīn pas.
Pánta sta misá tou érōta
vgaínei o dolofónos
kai yyrná san ískios klaígontas
ótan m' agapás.
Gýrna na se dō katámata
ríxe písō ta malliá
prin ta gélia kai ta klámata
gínoun óla pónos.
Ki ótan spásoune t' agálmata
ki erīmṓsoun ta keliá
mes se gélia kai se klámata
tha mas sṓsei o chrónos.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in Français yet. Log in or register to start translating.