Chant traditionnel traduisant le chagrin de la Vierge à l'annonce de la crucifixion de Jésus. Il est habituellement chanté par les femmes le Vendredi Saint pendant qu'elles décorent l’Épitaphe.
Lyrics (original)
Το Μοιρολόι της Παναγιάς (Σήμερα μαύρος ουρανός)
Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα,
σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται.
Σήμερα το έβαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι,
για να σταυρώσουν το Χριστό, τον πάντων Βασιλέα.
Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της,
τη προσευχή της έκαμνε για το μονογενή της.
Φωνή ακούει εξ Ουρανού και απ’ Αρχαγγέλου στόμα:
- Σώνουν κυρά μου οι προσευχές, σώνουν και οι μετάνοιες,
το γιό σου τον επιάσανε και σαν φονιά τον πάνε,
σαν κλέφτη τον δικάζουνε και στον Χαλκιά τον πάνε.
Κι’ η Παναγιά σαν τ’ άκουσε πέφτει λιγοθυμάει,
σταμνιά νερό της χύνουνε, τρία καράτια μόσχο.
Κι’ αφού της ήρθε ο λογισμός, κι’ αφού της ήρθε ο νους της,
ζητεί μαχαίρι να σφαγεί, φωτιά να πάει να πέσει.
Τηράει δεξιά, τηράει ζερβά, κανέναν δεν γνωρίζει,
τηράει και δεξιώτερα βλέπει τον Αϊγιάννη,
- Αϊ Γιάννη μου Αφέντη μου και μαθητή του γιου μου,
μην είδες το παιδάκι μου και σε το δάσκαλό σου;
- Τον βλέπεις Εκείνον τον γυμνόν, τον παραπονεμένον,
οπού φορεί στη κεφαλή στεφάνι αγκαθένιο.
Η Παναγιά Τον σίμωσε και Τον γλυκομιλούσε.
- Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;
- Τι να σου πω, Μανούλα μου, τι να σου μολοήσω;
ήτανε θέλημα Θεού, βούληση του Πατέρα.
Mόνο το Μέγα-Σάββατο κοντά στο μεσονύχτι,
όταν λαλήσει ο πετεινός, σημάνουν οι καμπάνες,
κι ανάψουνε στις εκκλησιές ολόχρυσες λαμπάδες,
τότε και συ, Μανούλα μου, να πας να με παντέσχεις.
Translated lyrics
To Moirolói tis Panagiás (Símera mávros ouranós)
Sī́mera máv̱ros ouranós sī́mera máv̱rī méra,
sī́mera óloi thlívontai kai ta vouná lypoúntai.
Sī́mera to évalan voulī́ oi ánomoi Evraíoi,
yia na stav̱rṓsoun to Christó, ton pántōn Vasiléa.
Ī Panayiá ī Déspoina kathótan monachī́ tīs,
tī prosef̱chī́ tīs ékamne yia to monoyenī́ tīs.
Fōnī́ akoúei ex Ouranoú kai ap’ Archaṉgélou stóma:
- Sṓnoun kyrá mou oi prosef̱chés, sṓnoun kai oi metánoies,
to yió sou ton epiásane kai san foniá ton páne,
san kléftī ton dikázoune kai ston Chalkiá ton páne.
Ki’ ī Panayiá san t’ ákouse péftei ligothymáei,
stamniá neró tīs chýnoune, tría karátia móscho.
Ki’ afoú tīs ī́rthe o loyismós, ki’ afoú tīs ī́rthe o nous tīs,
zīteí machaíri na sfageí, fōtiá na páei na pései.
Tīráei dexiá, tīráei zervá, kanénan den gnōrízei,
tīráei kai dexiṓtera vlépei ton Aïyiánnī,
- Aï Yiánnī mou Aféntī mou kai mathītī́ tou yiou mou,
mīn eídes to paidáki mou kai se to dáskaló sou?
- Ton vlépeis Ekeínon ton yymnón, ton paraponeménon,
opoú foreí stī kefalī́ stefáni agkathénio.
Ī Panayiá Ton símōse kai Ton glykomiloúse.
- De mou milás paidáki mou, de mou milás paidí mou?
- Ti na sou pō, Manoúla mou, ti na sou moloī́sō?
ī́tane thélīma Theoú, voúlīsī tou Patéra.
Móno to Méga-Sávvato kontá sto mesonýchti,
ótan lalī́sei o peteinós, sīmánoun oi kampánes,
ki anápsoune stis ekklīsiés olóchryses lampádes,
tóte kai sy, Manoúla mou, na pas na me pantéscheis.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.