Le « Aghios Vassilis erchetai, Yenaris ximeronei » est une calende (kalanta) qui est chantée le jour du Nouvel An, principalement dans les villages de Thessalie, de la Macédoine occidentale, de l'Épire et de la Grèce centrale.
Άγιος Βασίλης έρχεται, Γενάρης ξημερώνει
Άγιους Βασίλης έρχιτι, Γινάρης ξημιρώνει,
- Βασίλη μ', πούθεν έρχισι κι απούθι κατιβένεις;
- Απου τη Πόλην έρχουμι κι στου χουριό πααίνου
- Σαν έρχισι απ’ του δασκάλου, πες μας την αλφαβήτα.
Στην πατιρίτσα ακούμπησι να πει την αλφαβήτα.
Κι η πατερίτσα ήταν χλουρή κι απόλυκι κλουνάρια,
κλουνάρια, χρυσουκλώναρα, χρυσά μαλαματένια.
Κι κάτου στη ριζούλα της τρέχει μια κρύα βρύση.
Κατέβηκι ένας πέρδικας να πιεί κρύο νεράκι.
Παίρνει νερό στα νύχια του κι χιόνι στα φτιρά του.
Δρουσίζει τουν αφέντη του, δρουσίζει την κυρά του.
- Κυρά μου δε στουλίζισι, δε βάζεις τα καλά σου;
Βάζει τουν ήλιου πρόσωπου κι του φεγγάρι στήθη
κι τουν καθάριο αυγερινό τουν βάζει δαχτυλίδι.
- Να ζήστι, παλικάρια μου,
- Να πούμι κι του χρόνου.
Ágios Vasílis érchetai, Genáris ximerónei
Áyious Vasílīs érchiti, Yinárīs xīmirṓnei,
- Vasílī m', poúthen érchisi ki apoúthi kativéneis?
- Apou tī Pólīn érchoumi ki stou chourió paaínou
- San érchisi ap’ tou daskálou, pes mas tīn alfavī́ta.
Stīn patirítsa akoúmpīsi na pei tīn alfavī́ta.
Ki ī paterítsa ī́tan chlourī́ ki apólyki klounária,
klounária, chrysouklṓnara, chrysá malamaténia.
Ki kátou stī rizoúla tīs tréchei mia krýa vrýsī.
Katévīki énas pérdikas na pieí krýo neráki.
Paírnei neró sta nýchia tou ki chióni sta ftirá tou.
Drousízei toun aféntī tou, drousízei tīn kyrá tou.
- Kyrá mou de stoulízisi, de vázeis ta kalá sou?
Vázei toun ī́liou prósōpou ki tou feṉgári stī́thī
ki toun kathário av̱yerinó toun vázei dachtylídi.
- Na zī́sti, palikária mou,
- Na poúmi ki tou chrónou.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.
Le « Aghios Vassilis erchetai, Yenaris ximeronei » est une calende (kalanta) qui est chantée le jour du Nouvel An, principalement dans les villages de Thessalie, de la Macédoine occidentale, de l'Épire et de la Grèce centrale. Il existe des nombreuses variantes locales et avec les divers amendements certaines versions ont fini par être incohérentes. Dans la version que nous présentons ici, nous avons essayé de donner une certaine cohérence de sens et au besoin nous avons complété des lignes manquantes dans une version par celles d'une autre venant d'une localité voiosine. Nous avons aussi choisi l'idiome parlé de Thessalie et plus précisément celle de la région du Bas-Olympe où les petits enfants chantent encore ces calendes de maison en maison à la fin de la messe du Nouvel An.