Thalassaki mou, traditionnel

Submitted by admin on dim 15/03/2015

Θαλασσάκι μου

Γίνε πουλί μου θάλασσα
κι εγώ το ακρογιάλι
να ’ρχεσαι με τα κύματα
στην εδική μου αγκάλη.

Αμυγδαλάκι τσάκισα
και μέσα σε ζωγράφισα.

Ο μισεμός είναι καημός
το έχε γεια είναι ζάλη
και το καλώς ορίσατε
είναι χαρά μεγάλη.

Θάλασσα κι αλμυρό νερό
να σου κακιώσω δε μπορώ.

Σταλαγματιά σταλαγματιά
το μάρμαρο τρυπιέται
κι αγάπη που δεν παίρνεται
δεν πρέπει ν’ αγαπιέται.

Θάλασσα θαλασσάκι μου
και φέρε το πουλάκι μου.
Θάλασσα κι αλμυρό νερό
να σου κακιώσω δε μπορώ...

Thalassáki mou

Gíne poulí mou thálassa
ki egṓ to akroyiáli
na ’rchesai me ta kýmata
stīn edikī́ mou agkálī.

Amygdaláki tsákisa
kai mésa se zōgráfisa.

O misemós eínai kaīmós
to éche geia eínai zálī
kai to kalṓs orísate
eínai chará megálī.

Thálassa ki almyró neró
na sou kakiṓsō de ḇorṓ.

Stalagmatiá stalagmatiá
to mármaro trypiétai
ki agápī pou den paírnetai
den prépei n’ agapiétai.

Thálassa thalassáki mou
kai fére to pouláki mou.
Thálassa ki almyró neró
na sou kakiṓsō de ḇorṓ...

You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.

Notes

Il s'agit avec Thalassaki mou, magnifique chanson d'amour, d'amadouer la mer pour qu'elle ramène toujours dans les bras de celle qui reste à terre, l'amant tant chéri. Plusieurs îles, comme Skyros ou Naxos, en réclament la paternité, mais l'origine de la chanson est inconnue, bien que - par sa mélodie - on puisse dire qu'elle vient des îles de la mer Égée.