Ο τρελός
Είχε μιαν απλή καρδιά
και τον λέγαν Γιάννη
Κάθε που 'πεφτε η βραδιά,
βγαίναμε σεργιάνι
στον γαλάζιο ουρανό,
Θεέ μου, πώς πονώ
Τον φωνάζανε τρελό
κάτι καλοπαίδια
Του κρεμάγαν' στο λαιμό
άδεια τενεκέδια
και τον δέρναν στο στενό,
Θεέ μου, πώς πονώ
Η απλή του η καρδιά
πιά δε θα στενάζει.
Του την κλέψαν τα παιδιά,
γιά να κάνουν χάζι
μιά βραδιά στην Αχαρνώ.
Θεέ μου, πώς πονώ
O trelós
Eíche mian aplī́ kardiá
kai ton légan Yiánnī
Káthe pou 'pefte ī vradiá,
vgaíname seryiáni
ston galázio ouranó,
Theé mou, pṓs ponṓ
Ton fōnázane treló
káti kalopaídia
Tou kremágan' sto laimó
ádeia tenekédia
kai ton dérnan sto stenó,
Theé mou, pṓs ponṓ
Ī aplī́ tou ī kardiá
piá de tha stenázei.
Tou tīn klépsan ta paidiá,
yiá na kánoun cházi
miá vradiá stīn Acharnṓ.
Theé mou, pṓs ponṓ
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.