Pairnoun n'anthisoun ta kladia... Traditionnel

Submitted by efthymiouthomas on sam 30/07/2011

Παίρνουν ν' ανθίσουν τα κλαδιά

Παίρνουν ν' ανθίσουν τα κλαδιά κ' η πάχνη δεν τ' αφήνει,
θέλω κ' εγώ να σ' αρνηθώ κι ο πόνος δε μ' αφήνει.

Σαν παίρνης τον κατήφορο, την άκρη το ποτάμι,
με το πλατύ πουκάμισο, με τ΄άσπρο σου ποδάρι,
χαμήλωσε την μπόλια σου και σκέπασε τα φρύδια,
να μη φανούνε τα φιλιά, να μη σε καταλάβουν,
και σε ζηλέυσουν τα πουλιά, της άνοιξης τ΄αηδόνια.

Σύρε και πες της μάννας σου, να μη σε καταρειέται,
τι θα την κάμνω πεθερά, τι θα την κάμνω μάννα.

Άιντε και βάλε τ΄άρματα, κι έλα στην Κρύα Βρύση,
να περπατάμε στα βουνά, στης Λιάκουρας τα χιόνια,
να σαι τς΄αυγούλας η δροσιά και του Μαιού η πάχνη,
και μέσα στο λημέρι μου να λάμπης σαν την Πούλια.

Paírnoun n' anthísoun ta kladiá

Paírnoun n' anthísoun ta kladiá k' ī páchnī den t' afī́nei,
thélō k' egṓ na s' arnīthṓ ki o pónos de m' afī́nei.

San paírnīs ton katī́foro, tīn ákrī to potámi,
me to platý poukámiso, me t΄áspro sou podári,
chamī́lōse tīn ḇólia sou kai sképase ta frýdia,
na mī fanoúne ta filiá, na mī se katalávoun,
kai se zīléysoun ta pouliá, tīs ánoixīs t΄aīdónia.

Sýre kai pes tīs mánnas sou, na mī se katareiétai,
ti tha tīn kámnō petherá, ti tha tīn kámnō mánna.

Áinte kai vále t΄ármata, ki éla stīn Krýa Vrýsī,
na perpatáme sta vouná, stīs Liákouras ta chiónia,
na sai ts΄av̱goúlas ī drosiá kai tou Maioú ī páchnī,
kai mésa sto līméri mou na lámpīs san tīn Poúlia.

You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.

Chanson d'amour où la nature printanière participe et accompagne les sentiments du jeune homme, un kleftès du mont Parnasse, en Grèce centrale, dont le sommet Liakoura culmine à 2457 mètres. On rencontre différentes variantes de la chanson en Epire, Thessalie, Grèce centrale et Péloponnèse, où parfois on change dans le dernier strophe le nom du sommet Liakoura.