L’étang de Nikos Kampas est un exemple caractéristique du parnassisme grec et de la Nouvelle Ecole d’Athènes.
Η λίμνη
Ήταν προχθές κορίτσια στο χορό
όλα λουλούδια, όλα μυρωδιά,
αχ! τ’ αγαπούσα όλα, και θαρρώ
και γι’ άλλα τόσα μού ’μενε καρδιά.
Το κρίμα μου το λέγω, δεν μπορώ
ατάραχος να δω την ομορφιά.
Αχ! με της λίμνης μοιάζω το νερό
που ό,τι περνά αφήνει ζωγραφιά.
Μ’ αν ζωγραφίζ’ η λίμνη καθετί,
περνάει αυτό κι’ η ζωγραφιά περνά.
Και μοναχά του ουρανού κρατεί
τη ζωγραφιά πιστά, παντοτινά.
Άφησε όλοι να με λεν τρελό
και μη σε μέλλει, αγάπη μου χρυσή.
Αν είμαι λίμνη, μ’ όλες αν γελώ,
ο ουρανός της λίμνης είσ’ εσύ.
I límni
Ī́tan prochthés korítsia sto choró
óla louloúdia, óla myrōdiá,
ach! t’ agapoúsa óla, kai tharrṓ
kai yi’ álla tósa moú ’mene kardiá.
To kríma mou to légō, den ḇorṓ
atárachos na dō tīn omorfiá.
Ach! me tīs límnīs moiázō to neró
pou ó,ti perná afī́nei zōgrafiá.
M’ an zōgrafíz’ ī límnī kathetí,
pernáei af̱tó ki’ ī zōgrafiá perná.
Kai monachá tou ouranoú krateí
tī zōgrafiá pistá, pantotiná.
Áfīse óloi na me len treló
kai mī se méllei, agápī mou chrysī́.
An eímai límnī, m’ óles an yelṓ,
o ouranós tīs límnīs eís’ esý.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.
L’étang de Nikos Kampas est un exemple caractéristique du parnassisme grec, la version locale d’un mouvement littéraire et artistique qui s’est développé en France à la fin du 19e siècle comme réaction au dominant à l’époque –mais déjà sur le déclin –romantisme : Nikos Kampas appartient dans ce qu’on appelle la Nouvelle Ecole d’Athènes, appelée aussi Génération 1880, puisque les premiers écrits font leur apparition cette année.