Πριγκιπέσα
Άλλα θέλω κι άλλα κάνω,
πώς να σου το πω;
Έλεγα περνούν τα χρόνια,
θα συμμορφωθώ.
Μα είναι δώρο άδωρο,
ν’ αλλάξεις χαρακτήρα.
Τζάμπα κρατάς λογαριασμό,
τζάμπα σωστός με το στανιό.
Έξω φυσάει αέρας
κι όμως, μέσα μου,
μέσα σ’ αυτό το σπίτι,
πριγκιπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας.
Απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.
Άλλα θέλω κι άλλα κάνω,
κι έφτασα ως εδώ.
Λάθη στραβά και πάθη
μ’ έβγαλαν σωστό.
Ξημερώματα στο δρόμο,
ρίχνω πετονιά.
Πιάνω τον εαυτό μου
και χάνω το μυαλό μου.
Prigkipésa
Álla thélō ki álla kánō,
pṓs na sou to pō?
Élega pernoún ta chrónia,
tha symmorfōthṓ.
Ma eínai dṓro ádōro,
n’ alláxeis charaktī́ra.
Tzámpa kratás logariasmó,
tzámpa sōstós me to stanió.
Éxō fysáei aéras
ki ómōs, mésa mou,
mésa s’ af̱tó to spíti,
prigkipésa mou,
to fōs sou kai to fōs
chorév̱oun gýrō mas.
Apístef̱tos o kósmos
ki o charaktī́ras mas.
Álla thélō ki álla kánō,
ki éftasa ōs edṓ.
Láthī stravá kai páthī
m’ évgalan sōstó.
Xīmerṓmata sto drómo,
ríchnō petoniá.
Piánō ton eaf̱tó mou
kai chánō to myaló mou.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.
