Κοίτα με στα μάτια
Χάρτινος ο κόσμος, ψεύτικος ντουνιάς,
όμως το τραγούδι ξέρει πού πονάς.
Μόνο στο ρυθμό του είναι νόμιμο
το ανυπότακτο που κρύβω και το φρόνιμο.
Βήμα κι άλλο βήμα, βήματα παλιά,
ο χορός ανοίγει σαν την αγκαλιά.
Κοίτα με στα μάτια, πάτα όπου πατώ,
κράτα με καλά απόψε, μην αναληφθώ.
Πότε σαν πουλάκι, πότε στα δεσμά,
όλη η ζωή μου ένα ξάφνιασμα.
Νιώθω πιο δικό μου ό,τι έχασα
κι όσα έχω δε μου κάνουν και τα ξέχασα.
Koíta me sta mátia
Chártinos o kósmos, pséf̱tikos ḏouniás,
ómōs to tragoúdi xérei poú ponás.
Móno sto rythmó tou eínai nómimo
to anypótakto pou krývō kai to frónimo.
Vī́ma ki állo vī́ma, vī́mata paliá,
o chorós anoígei san tīn agkaliá.
Koíta me sta mátia, páta ópou patṓ,
kráta me kalá apópse, mīn analīfthṓ.
Póte san pouláki, póte sta desmá,
ólī ī zōī́ mou éna xáfniasma.
Niṓthō pio dikó mou ó,ti échasa
ki ósa échō de mou kánoun kai ta xéchasa.
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.