Οι ψυχές
Είναι δώδεκα το βράδυ κι όπως λένε όλοι οι μύθοι
τα φαντάσματα ξυπνάνε από κάποιο παραμύθι
έχουν φτερά, στα σύννεφα πετούν και απειλούν
απροστάτευτες παρέες ψάχνουν πάντοτε να βρουν
Λένε είναι οι ψυχές που δεν έχουν ησυχάσει
κάποιο πνεύμα ξεχασμένο που το δρόμο έχει χάσει
σκιά πάνω στον τοίχο κάτι πίσω απ' την κουρτίνα
ήχος σαν κραυγή που 'ρχεται απ' την κουζίνα
Κάποιοι πάλι κοροϊδεύουν δεν πιστεύουν πως υπάρχουν
άλλοι φοβούνται μήπως πεθάνουν απ' το φόβο τους σαν θα ’ρθουν
κι όταν στον τοίχο το εκκρεμές δώδεκα φορές χτυπήσει
το σώμα παραλύει κι η καρδιά θα σταματήσει
Με παραμύθια μεγαλώνουμε μεγάλοι και μικροί
στα σκοτεινά τα παραμύθια αντέχουν μόνο οι τολμηροί
μη με ρωτήσεις να σου πω τι πιστεύω για όλα αυτά
κλείσε τα μάτια και ανέβα μοναχός σου τα σκαλιά
Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν τις Κυριακές
Αν τύχει στο παραμύθι να ακούσεις ουρλιαχτά
Αν ακούσεις την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά
Αν αντικρίσεις μια νεράιδα ή ένα μαύρο ξωτικό
μη τρομάξεις, ποτέ δε θα σου κάνουνε κακό
Όποια πόρτα συναντήσεις μη διστάσεις να χτυπήσεις
κι αν απάντηση δεν πάρεις μη διστάσεις να ανοίξεις
στο δάσος αν χαθείς κλείσ' τα μάτια και τ' αφτιά σου
για λίγο προλαβαίνεις μες στα όνειρά σου, χάσου
Μίλα στο φεγγάρι, φτάσε πιο ψηλά απ' τον Άρη
κάνε τώρα τρεις ευχές πριν να τρίψεις το λυχνάρι
ζήτα ό,τι θες, κάνε ό,τι σου κατέβει
κανείς δεν υπάρχει που να στο απαγορεύει
Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν μοναχά τις Κυριακέs
Είναι δώδεκα το βράδυ κι έχουν όλοι κοιμηθεί
στη δική μου γειτονιά οι ψυχές έχουν κρυφτεί
δε γυρίζουν σαν σκιές μες στης πόλης τα στενά
γι' αυτό τις ανταμώνω στα όνειρά μου πιο συχνά
Ένα ακόμη βράδυ απ' αυτά που δεν τελειώνουν
κρύο και υγρό σαν αυτά που καταριόμουν
μπροστά βάδιζα εγώ και ξοπίσω χίλια μάτια
κάπου στάθηκα, θυμάμαι, μπρος σε κάτι σκαλοπάτια
Κάτι μ' αγκαλιάζει, κάτι με τρομάζει
κάτι μέσα μου θεριεύει και το δρόμο πάντα φράζει
αχ να 'ξερα δυο ξόρκια να ξεφύγω απ' το κακό σου
να βρω ν' ανακαλύψω που φυλάς το μυστικό σου
Οι νύχτες έχουν γίνει Ερινύες στην ψυχή μου
σημαδεύουν τη ζωή μου, συνοδεύουν τη σιωπή μου
Τ' αστέρια αδιάκριτα μετρούν τα βήματά μου
και φλερτάρουν σαν κορίτσια συνεχώς με τη σκιά μου
Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν τις Κυριακές
Μ' ακούς; Μίλα στις ψυχές, βγάλε όλα τα σφιγμένα
Αυτά που χρόνια τώρα έχεις μες στο στήθος σου κρυμμένα
Oi psychés
Eínai dṓdeka to vrády ki ópōs léne óloi oi mýthoi
ta fantásmata xypnáne apó kápoio paramýthi
échoun fterá, sta sýnnefa petoún kai apeiloún
aprostátef̱tes parées psáchnoun pántote na vroun
Léne eínai oi psychés pou den échoun īsychásei
kápoio pnév̱ma xechasméno pou to drómo échei chásei
skiá pánō ston toícho káti písō ap' tīn kourtína
ī́chos san krav̱gī́ pou 'rchetai ap' tīn kouzína
Kápoioi páli koroïdév̱oun den pistév̱oun pōs ypárchoun
álloi fovoúntai mī́pōs pethánoun ap' to fóvo tous san tha ’rthoun
ki ótan ston toícho to ekkremés dṓdeka forés chtypī́sei
to sṓma paralýei ki ī kardiá tha stamatī́sei
Me paramýthia megalṓnoume megáloi kai mikroí
sta skoteiná ta paramýthia antéchoun móno oi tolmīroí
mī me rōtī́seis na sou pō ti pistév̱ō yia óla af̱tá
kleíse ta mátia kai anéva monachós sou ta skaliá
Léne eínai oi psychés pou ménoun, léne eínai oi skiés
Léne pōs koimoúntai káthe méra kai xypnoún tis Kyriakés
An týchei sto paramýthi na akoúseis ourliachtá
An akoúseis tīn kardiá sou na chtypáei dynatá
An antikríseis mia neráida ī́ éna máv̱ro xōtikó
mī tromáxeis, poté de tha sou kánoune kakó
Ópoia pórta synantī́seis mī distáseis na chtypī́seis
ki an apántīsī den páreis mī distáseis na anoíxeis
sto dásos an chatheís kleís' ta mátia kai t' aftiá sou
yia lígo prolavaíneis mes sta óneirá sou, chásou
Míla sto feṉgári, ftáse pio psīlá ap' ton Árī
káne tṓra treis ef̱chés prin na trípseis to lychnári
zī́ta ó,ti thes, káne ó,ti sou katévei
kaneís den ypárchei pou na sto apagorév̱ei
Léne eínai oi psychés pou ménoun, léne eínai oi skiés
Léne pōs koimoúntai káthe méra kai xypnoún monachá tis Kyriakés
Eínai dṓdeka to vrády ki échoun óloi koimītheí
stī dikī́ mou geitoniá oi psychés échoun kryfteí
de yyrízoun san skiés mes stīs pólīs ta stená
yi' af̱tó tis antamṓnō sta óneirá mou pio sychná
Éna akómī vrády ap' af̱tá pou den teleiṓnoun
krýo kai ygró san af̱tá pou katariómoun
ḇrostá vádiza egṓ kai xopísō chília mátia
kápou státhīka, thymámai, ḇros se káti skalopátia
Káti m' agkaliázei, káti me tromázei
káti mésa mou theriév̱ei kai to drómo pánta frázei
ach na 'xera dyo xórkia na xefýgō ap' to kakó sou
na vrō n' anakalýpsō pou fylás to mystikó sou
Oi nýchtes échoun gínei Erinýes stīn psychī́ mou
sīmadév̱oun tī zōī́ mou, synodév̱oun tī siōpī́ mou
T' astéria adiákrita metroún ta vī́matá mou
kai flertároun san korítsia synechṓs me tī skiá mou
Léne eínai oi psychés pou ménoun, léne eínai oi skiés
Léne pōs koimoúntai káthe méra kai xypnoún tis Kyriakés
M' akoús? Míla stis psychés, vgále óla ta sfigména
Af̱tá pou chrónia tṓra écheis mes sto stī́thos sou krymména
You are seeing a romanization of the Greek text because there is no translation available in English yet. Log in or register to start translating.