Κρυφά του κόσμου - Μίλτος Πασχαλίδης & Παυλίνα Βουλγαράκη

Που 'σαι πουλί μου και περνώ,
Από την γειτονιά σου,
Λευκό μαντήλι σου κρατώ,
Να βάνεις στα μαλλιά σου.

Κι άμα λιγάκι σου χωρώ κι εγώ στα όνειρά σου,
Φόρεσε αυτό που σου κρατώ,
Να ξέρω άμα σε ξαναδώ,
Πώς έχω την καρδιά σου.

Κρυφά του κόσμου σ' αγαπώ,
Μακριά σου δεν αντέχω,
Του κόσμου θέλω να το πω,
Παρηγοριά δεν έχω.

Θέλω στον κόσμο ν' ακουστεί,
Πώς είμαι εδώ μαζί σου,
Μίλα μου αχτίδα μου χρυσή,
Ν’ ακούσω την φωνή σου.

Τα όνειρα ξυπνήσανε,
Κι η νύχτα είναι δική μας,
Έλα και θα την ζήσουμε,
Με όλη την ψυχή μας.

Που 'σαι ζουμπούλι μου γλυκό,
Για ποιόν χτυπάει η καρδιά σου,
Ποιόν έχεις για παρηγοριά,
Στα δάκρυα τα σιωπηλά, στα ωραία δάκρυα σου.

Μίλα μου αχτίδα μου χρυσή,
Να δω την δύναμη σου.